Blog' a yeni başlasam da, kızımdan bahsettiğim bir yazı yazmayışım bugün için sona ersin istiyorum. Benim dünyalar tatlısı, dünyalar güzeli kızım Duru Naz (ki biz sadece Duru' yu kullanıyoruz) 3 gün sonra tam 6 ayını doldurmuş bir bebek olacak. Her anneye kendi yavrusu dünyalar güzeli gelir elbet. Ama benim kızım gerçekten dünyalar güzeli :)
Annelik duygusunu yaşamadan önce, "anne olunca anlarsın" cümlesi bana alelade bir cümle gibi gelirdi. "Empati kurabilen bir insanım, az çok tahmin ediyorum" derdim içimden. Ama bu duygu empati kurarak hissedilen bir duygu olmaktan çok ama çok öte. Az çok edilen tahminde yaşanan duyguların çok uzağında. Bu cümlenin altındaki manayı ve derinliği gerçekten de anne olunca anladım.
Hamileliğimin ilk gününden itibaren doktorumun da beni yönlendirmesi ile "ben hasta değilim, hamileyim" bilinci yerleşmişti bana. Bu bilinçle son ana kadar çalışıp, yaşam şeklimi değiştirmeden hamileliğimi yaşadım. Hamileliği araç olarak kullanıp, diğer insanların -özellikle eşlerinin- duygularını sömüren insanları hiç ama hiç anlayamıyorum ve bu tip insanların aciz olduklarını düşünüyorum. Hiç böyle biri olmadım, olamam da...
Duru' nun dünyaya gelmesinden sonra, üçümüz de (ben, babamız ve Duru) birbirimize ve değişen yaşam şeklimize ayak uydurmakta biraz bocaladık. Yaklaşık 1 ay süren bu bocalama evresinden sonra, hayat yavaş yavaş daha kolay bir hal almaya başladı hepimiz için. Keyifli zamanların sayısı, sıkıntılı olanlara oranla artarak çoğalmaya devam etti, ediyor da.
Şimdi ise "Duru bizim hiçbir şey için engelimiz değil, her şeyi üç kişilik yapabiliriz" düşüncesi ile yaşıyoruz. Tabiki Duru' dan önceki ve sonraki hayat diye bir gerçek var. Ancak bu Duru' dan önceki ve sonraki olayı bizi yaşayamadıklarımız için tedirgin etmiyor ki kendi çapımızda her şeyi yapmaya çabalıyoruz. Duru' mun ihtiyaçları ve rahatı merkezde yer almakla birlikte, ortak paydada buluşup, yaşamımızı sürdürüyoruz.
Bir çok şeyi kısıtlamadan yapabilmemizde, kızımın da sakin ve uslu bir bebek olması en büyük etken. Uykusu düzenli, yemesi düzenli bir bebek. Elbette her şey dört dörtlük değil ki olmasını beklemekte çok ütopik olur. Ancak Duru, anne ve babasının ondan beklediği her şeyi farkında olmasa da karşılayan bir bebek. Kızım benim, minik kuzum... İyi ki dünyaya getirmişiz seni...
Sitedeki en güzel yiyecek bu. Yerim onu.
YanıtlaSil